Entrepreneurs’ Ethical dilemma:
🙏Ramu🙏14/7/2023

I believe, entrepreneurship is one of the few ways through which one can lift oneself as well as lift the standards of living of the other people.

However, if the company grows, the direct beneficiary may not be the set of people who had contributed during initial stages but the new arrivals who could sustain and take the company forward.

Sometimes, any entrepreneur would get into huge moral dilemma when he was forced to upgrade the company to lean, young and energetic as he might be pushed to axe the people who had brought to this stage.

I have derived some consolation when I could understand even Warren Buffet, one of the hardcore capitalists has ever lived is no more of an exception.

It seems, when Buffett was 35, during ’70s after having learnt all the value investing concepts from his guru, Graham, he had invested huge money in “Berkshire Hathaway – Textile company” as it fitted his bill exactly.

Later only he had realized, textiles were dying business as an American worker, in terms of labor costs was not going to be as cheap as Asian worker anytime in the future.

Going forward, Buffet would be left out with only option that he should close down the entire textile operations, take Berkshire’s capital and deploy it elsewhere.

He’s into moral dilemma, “who could explain to them that to increase the overall standard of living required the occasional rise and death of businesses and industries….”

Twenty years after assuming control of Berkshire Hathaway, he decided that it was time to shut down the textile mills.

This raised an interesting dilemma for Buffet: What exactly is the role of a company? Is it simply to maximize profits for shareholders? If so, Buffet reasoned that Berkshire should have shut down its textile operations in the ’70s and investing the proceedings elsewhere. But he didn’t.

When he had shut down Berkshire’s entire textile operations during late ’80s, the obvious question had been posed by his shareholders was:

WHY NOT THEN? WHY NOW?

The epic reply from Buffet was:

“Adam Smith would disagree with my first decision and Karl Marx would disagree with my second;

“But the middle ground is the only position that leaves me comfortable.”

Yes my dear friends. Finding that middle position is the huge challenge and moral dilemma, every entrepreneur has been facing day-to-day.

Searchingly (middle) yours,
🙏Ramu🙏

Heartwarming moments – Good karma shall boomerang:
🙏Ramu🙏9/7/2023

While I’ve been looking forward to kill the time @ Pune Airport, I’ve received a phone call from Bhaskar, who has been the professor @ Sathyabama University, “whether I’d come and meet you @ home.”

This Bhaskar is 10 years younger than me, whose eldest brother was my primary schoolmate.

He has hailed from pure agriculturists family and probably he’s the first graduate in his entire lineage.

During 2010/11, my daughter who was in 5/6th semester, CSE and all of a sudden, she’s facing some difficulties in studies…it’s some kind of blackout or vacuum and losing confidence in her studies.

When I sat with her to understand her difficulties, I realized that 2 subjects had been bothering her and her panic was about flunking in those two as semester was just 2/3 weeks away. One subject was “Microprocessor”.

Till then, I neither met nor was in touch nor I knew Bhaskar was Electronics professor.

When I could connect with him, he had readily agreed to teach her and make her pass in a week’s time.

As he too has been blessed with a single daughter of just 4 years old then, realized my difficulties and volunteered to visit my house for tuitions.

Being a single child, my daughter used to be very choosy and to my fortunate she had liked his teachings and secured “A” grade in that semester.

Then I’d been into delicate situation of how to compensate him, though I could not be dared to broach this subject with him.

After having deliberated with myself, I hesitantly asked him, “we all of us want to visit your home.”

Being a shrewd man, he had abruptly refused and told me you could visit much later and not now Anna. “Anna, you please understand that all the brothers of us have been the student of your mother’s. So, don’t humiliate me by giving anything.”

After lots of convincing, he’d agreed to receive all of us. While visiting, I’ve picked up few “Enid Blyton” books such as “Famous Five”, “Secret Seven” and few “Lady Bird books” (which I used to force my daughter to read when she’s 6 or 7) for his 5 year old daughter.

When I met him accidentally years later during Diwali time in our village, while i enquired about his daughter he told me, “She’s mad of books since you had visited. Even my (uneducated) dad was in utter despair when he was asking her about what’d she like to have for her birthday gift, she told some books’ name.”

I was overwhelmingly telling him around 5 years ago, “Wow! Even I couldn’t make my daughter mad on books. So, I’d expect bare minimum from her is IIT admission.

To cut the story short, he called me an hour ago and expressed his wish to meet me is for conveying the awesome message in person that, “She got admission @ IIT, Madras.”

I told him, “it’s not nice if you visit my house after having made your daughter achieved IIT admission. Rather, I should visit and congratulate her in person. So, you please send your house location and I shall visit tomorrow.”

Boomerangly yours,
🙏Ramu🙏

*”I’ve met Buddha today”*
🙏Ramu🙏21/6/2023

Our company is situated in a prime location @ “ELCOT – Electronics Industrial estate” which is just 50 steps away from OMR main road.

This Industrial Estate has been evolved over a period of time into “Automobile – cluster and electronics components manufacturers.

Around 2014 or so, in an erstwhile “Sathyam software building”, suddenly, shockingly and irritatingly one “international school” was popped up which was just exactly opposite to our building.

Obviously those guys should have been politically influenced, otherwise how can schools (LKG TO XII) be allowed to run inside the Industrial Estate?

So, since then our entire roads were strewn around with costliest cars in this world and of course beautiful fashion dress cladded women, blazer worn gentlemen from 8 am to 3.30 pm.

*By sensing the opportunity, one smart young chap may be in his 40s, who may be though less educated but amazingly adept at servicing high-end cars has occupied my next door for rental and his workspace was just 1200 square feet.*

To my stunning, all the owners of high-end cars such as Audi, BMW, etc used to be waiting before he opens the door and as our road used to be always congested with traffic, those owners park their cars in front of our gate and waiting for that guy to open his mechanic workshop door.

I rarely go to office by car and on that particular day, I went by car and couldn’t get in to our building.

On that day, I blasted everyone of them who obstructed my entry to our office like I never did before in my lifetime (entire “Chandramuki” has descended into me on that day) including Tie worn men who’s accompanied by his beautiful wives and a Ferrari and Audi.

Immediately, the next door man had emerged from his den and in a humble voice, he told me “Sir, you have every right to shout at me, but not with my clients sir…”

Still “Chandramuki” was not flown from me and I had blown up him too, “He..who may be…I don’t care…it’s my space and I need 24 x 7 access and if I’m denied, I’d be more abusive…in future…etc..”.

This incident would have happened 3 or 4 years ago. Since then, I used to maintain rough stern face whenever I had to encounter him, though he kept maintained a smiling face.

Couple of years ago, my car tires had turned flat and he was volunteering helping hand not directly but through his mechanic to my supervisor.

Somehow, I felt shame for my rude behavior on that day and yielded myself and nodded my head for his help…again not directly but through my supervisor.

*Once my car was repaired, I felt, for courtesy sake, I should initiate conversation with him in an apolitical way at least by saying “thanks” and I did.*

*To his magnanimity, he had denied the labor charges and so, I was obliged to respond him with reciprocal tendency.*

With the aim of building good rapport with him, I asked him “whether you can help me in selling my car which is just Hyundai i10, 10 years old and then help me to buy a new car also”.

He told me with smiling face, “Sir…you’re not using this car regularly. It has run just 50K kms. I shall get it repaired and make it like a brand new car and don’t waste your money in new car. Once EV cars have become evolved fully, you can go for a new car. Until then, it’s more than enoughfor your rare usage.”

He had repaired my car into brand new condition with just Rs 75K and I’m very happy even today for not locking 15L into new car purchase.

*Since then, we have been exchanging morning wish everyday and we become very good neighbors though not friends.*

*Today : 21st June 2023*

It’s a cloudy day in Chennai and rain could start any moment this morning. So, I drove from home to my office with my wife and stopped in front of our office gate and hurried my wife to open our office grill door.

This next door gentleman was standing in front of his gate and seemed to be immersed into deep discussions along with his Toyota client.

To my utter dismay, this fellow had abandoned his discussions with his client, waved his hands to my wife as if don’t get down and been running towards my gate and opening the grill gate for my car to enter.

*I was simply stupefied like a stone, my stomach got churning by realizing his actions.*

Once, I regained my senses, it seems this incident suddenly triggered me the words of Jesus Christ, *”If someone slaps you at your right cheek, turn to him the other also.”*

*I’m not sure whether he’s Buddha or Gandhi or Jesus Christ or amalgamation of all the 3.*

*I’ve vowed myself this morning, “I shall practice kindness with everyone whom I’m interacting everyday what may the situation be!!.”*

*Guiltyly yours,*
🙏Ramu🙏

Just to brief about our side marriages:
Tomorrow is my brother’s daughter marriage:

Before the day of the marriage, during night, we conduct “PADAIPPU – படைப்பு”, worship our “kula theivam – குல தெய்வம்” and our ancestors.

To do so, during daytime, there’s a big bamboo box (consits of sarees, dhothis, towels etc has been maintained as if it were worn by our ancestors and kept on replaced with fresh 1 set of dress by the newly married house) would be brought from the house whose marriage was conducted last.

Those entire bamboo baskets of cloths woukd be taken by gents to the nearby pond – ஊரணி washed there, keep drying there, fold and brought to marriage house.

During that time, all our ladies cook “soft paniyaram made of ghee, rice and jaggery- கருப்பட்டி” around 500 to 1000 numbers for “padippu” and then distributed to all.

The above formalities would be done with so much devotion and never deviate from rule book. To understand better, the following photos may help …👇

My take on about gratitude:

Most are seeing GRATITUE as a powerful word.

To me, Gratitude is not just a word. It’s a mammoth concept.

It has plenty of dimensions….
simple people have just satisfied with returning the favor to whom they once received, keep it in mind and express it to them in appropriate time etc…though these are the basics to develop gratitude in them…

In my book shelf, nearly 300 books are there. Out of which, Id have learnt lot at least 50 books had taught me lot more than from any of my school teachers, professors, parents, trainers, gurus, etc…had

How can I do favour or express to Warren Buffet or yuval nova or presently reading a classic of 400 years of capitalism…

I’ve learnt lot from school and college friends such as Kamal Kapoor, PSS, now with unna’s cousin, etc…and I can’t do any favour except convey my regards to them and give a nice feeling…

Even covid has taught us so many things…most of us witnessed that our attitude has shifted to different plane after covid which no books or teachers could do.

Similarly 2nd world War, Hitler, Stalin.. had brought thinking shift, attitude shift, direction of the world…etc..

How can one be Gratitude for Hitler, Stalin, world War, Corona, etc…

Gratitude is much more than that. You can’t be grateful selectively. That’s why, one has to develop the habit of loving entire humanity and dedicating ourselves to the bigger cause is the only way…to be grateful…

That’s why billgates, buffets, and so many billionaires of America since 1800 bequeathed their entire assets to the humanity rather than only for their descendents.

ஒரு போதும் கலந்து கொள்ளாத பட்டமளிப்பு விழாவில் நான் கேட்க விரும்பிய ஐந்து விஷயங்கள்!

நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினர்களே, கடைசியாக நீங்கள் பெருமூச்சு விடும் நேரம் இப்போது வந்து விட்டது. இந்த நாள் உங்கள் வாழ்க்கையின் சாதனை நாளும் கூட – அதனால் நீங்கள் அனைவரும் சிறப்பான கை தட்டுதல்களுக்கு தகுதியானவர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

பட்டதாரிகளே, இன்று நீங்கள் சாதித்துள்ளீர்கள். இன்று நீங்கள் தொழிற் பயிற்சியுடன் இணைந்த பட்டப்படிப்பை நிறைவு செய்துள்ளீர்கள். நீங்கள் இளநிலை எழுத்துப் பயிற்சித் தேர்வையும் , திறன் சார்ந்த பல பயிற்சித் தேர்வுகளையும் தாண்டி இங்கு வந்துள்ளீர்கள். நேற்று இரவு கடைசியாக அருங்கட்சியாகத்தில் நடந்த தேர்விலும் காலின்சிடம் இருந்து “ரப்பர் டக்” கை (வெகுமதி) சம்பாதித்து உள்ளீர்கள்.

உங்களுக்கு இணையான தகுதியைப் பெற்று நானும் இன்று உங்களுடன் இணைவதில் உங்களுக்கும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். நான் இப்போது கௌரவ டாக்டர் பட்டத்தையும் , கௌரவ டக்கியையும் உங்களுடன் இணைந்து பெறுவதைப் பெருமையாகக் கருதுகிறேன்.

இந்த பட்டமளிப்பு விழாவில் உங்கள் முன்னால் உரையாற்றுவதை நான் எனக்கு கிடைத்த வெகுமதியாக எண்ணுகின்றேன். ஏனென்றால் – NAU கல்வியின் மகத்தான மதிப்பைப் பற்றி அதிகமான மக்கள் தெரிந்து கொள்வது அவசியம் என்று நான் நம்புகிறேன் . அரிய சந்தர்ப்பங்களை உருவாக்குதல், புதுமையான சிந்தனைகளை வளர்த்தெடுத்தல், ஒத்த சிந்தனையுடைய சமுதாயக் கூட்டமைப்பைக் கட்டமைத்தல் ஆகியவற்றோடு நாம் எதிர் கொண்டிருக்கும் சாவல்களுக்கு தீர்வு காணும் வகையில் உங்களை தயார் படுத்தும் NAU பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து நீங்கள் பட்டம் பெறுகிறீர்கள்.

நான் இதுவரை ஒருபோதும் பெறாத, கிடைத்தற்கறிய ஒன்றை NAU உங்களுக்கு வழங்குகிறது : அது உண்மையான கல்லூரிப் பட்டம்.

நான் இதுவரையில் எந்தக் கல்லூரிப் பட்டமும் பெற்றதில்லை என்பதை உங்களில் சிலர் அறிந்து இருப்பீர்கள். நான் மூன்று பருவங்கள் முடிந்த நிலையில் “மைக்ரோசாப்ட்” ஆரம்பிப்பதற்காக கல்லூரிப் படிப்பை பாதியிலேயே விட்டுவிட்டு வந்து விட்டேன். ஆகையால் கல்லூரிப் படிப்பை இடையிலேயே நிறுத்திய எனக்கு அதைப் பற்றி என்ன தெரிய முடியும்? உண்மையாகச் சொன்னால், பெரிதாக ஒன்றும் தெரியாது தான்.

இன்றைக்கான உரையைத் தயாரிக்கும் போது, புதிய பட்டதாரியான நீங்கள், உங்களுக்கு கிடைத்திருக்கும் இந்த அரிய படிப்பறிவைக் கொண்டு எவ்வகையில் இந்த உலகத்தில் சிறந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற வகையில் சிந்தித்தேன். அந்த எண்ண ஓட்டம் நான் இதுவரையில் பெற்றிராத கல்லூரிப் பட்டம், இதுவரையில் கேட்டறியாத பட்டமளிப்பு விழா உரை, இதுவரையில் கேட்டறியாத பட்டமளிப்பு நாள் புத்திமதிகள் போன்றவற்றிற்கு வழி வகுத்தது.

ஒரு வேளை நான் பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்து கொண்டிருந்தால் எனக்குச் சொல்லப்பட்டு இருக்கும் என்று நான் எண்ணிய ஐந்து விஷயங்களைத் தான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்போகிறேன்.

முதலாவதாக, உங்களுடைய வாழ்க்கை ஒரேயொரு துறை சார்ந்த செயல்பாட்டை மட்டுமே கொண்டது இல்லை :

நீங்கள் அனைவரும் இந்தத் தருணத்தை உங்களுடைய முழு வாழ்க்கைப் போக்கைத் தீர்மானிக்கப் போகும் சரியான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டிய தருணம் என்கிற எண்ண அழுத்தங்களுக்கு ஆட்பட்டிருக்கலாம். இன்று எடுக்கும் முடிவுகள் வாழ்க்கை முழுவதும் நிரந்தரமானது என்றும் நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் அது அவ்வாறு இல்லை. நாளையோ, அல்லது அடுத்த பத்து வருடங்களுக்கு நீங்கள் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதையோ , எஞ்சியிருக்கும் வாழ்க்கை முழுவதும் தொடர வேண்டிய அவசியமில்லை.

நான் பாதியில் கல்லூரியை விட்டு வந்தபோது, “மைக்ரோசாப்ட்” நிறுவனம்தான் என் மீதியுள்ள முழு வாழ்க்கைக்குமானது என்று எண்ணினேன்.

இன்றும் மென்பொருள் துறையில் வேலை செய்வதற்கு அளவு கடந்த அவா இருந்தாலும், சமுதாயத்திற்கு தொண்டு செய்வதென்பது என் முழு நேர வேலையாகிப் போனது. புவி வெப்பமயமாதலை எதிர்த்து போராடுவதற்கான புதிய தொழில்நுட்பம் உருவாக்குதல், உலகம் முழுவதிலும் கல்வி, சுகாதாரம் உள்ளிட்ட பலவற்றால் மனிதர்களுக்கிடையே நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளைக் குறைத்தல் போன்ற காரணங்களுக்காக என்னுடைய நாட்களைச் செலவிடுகிறேன்.

என்னுடைய தொண்டு நிறுவனம் NAU போன்ற அற்புதமான அமைப்புகளுக்கு ஆதரவு அளிக்கும் வாய்ப்பை பெற்றுள்ளதை என்னுடைய பாக்கியமாக கருதுகிறேன். இப்போது நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேலை, என்னுடைய 22 வயதில் கற்பனையிலும் நினைத்திராத ஒன்று. மனதை மாற்றிக்கொள்ளுதல் அல்லது இரண்டாவது துறைக்கு மாறுதல் என்பதில் தவறில்லை என்பது மட்டும் அல்ல; அது ஒரு வகையில் நன்மை பயப்பதும் ஆகும் .

இரண்டாவதாக, நான் பட்டப்படிப்பை முடிக்கும் தருவாயில் எனக்கு இப்படி ஒரு அறிவுரை கிடைத்திருக்கலாமே என்று எண்ணுவது – உங்களைக் குழப்ப முடியாத அளவிற்கு நீங்கள் யாரும் அறிவாளிகள் இல்லை:

நான் கல்லூரியை விட்டு வெளியேறும்போது எனக்கு என்னவெல்லாம் தெரிய வேண்டுமோ அவை அனைத்தும் எனக்கு தெரியும் என்ற எண்ணத்தில் வெளியேறினேன். உங்களுக்கு என்ன தெரியும் என்பதில் மட்டும் முழு கவனத்தையும் குவிப்பதைக் காட்டிலும், உங்களுக்கு என்ன தெரியாது என்பதை உணர்வது என்பதுவே புதிது புதிதாகக் கற்பதற்கான முதற்படியாகும் .

உங்களுடைய பணி வாழ்க்கைப் போக்கில், நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் சில பிரச்சினைகளுக்கு உங்களால் மட்டுமே தீர்வு காண முடியாத நிலைக்கு உள்ளாவீர்கள். அவ்வாறு நிகழும் போது நீங்கள் பதற்றமடையத் தேவையில்லை. ஒரு கணம் மூச்சை இழுத்து உங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். அந்த சவாலை முதலில் இருந்து தொடங்கி, முழுவதுமாக உற்று நோக்குங்கள். பிறகு நல்ல புத்திசாலிகளை இனம் கண்டு அவர்களிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

அவர்கள் உங்களைக் காட்டிலும் அனுபவம் வாய்ந்த சக பணியாளர்களாக இருக்கலாம்; நல்ல கண்ணோட்டம் உடையவராகவும், உங்களை மாற்றுப் பாதையில் சிந்திக்க தூண்டும் சக்தி கொண்டவராகவும் , இன்று உங்களுடன் பட்டம் பெறுபவராகவும் கூட இருக்கலாம். அந்த துறை வல்லுநராகவும் அதே சமயத்தில் நீங்கள் இலகுவாக அணுக கூடியவராகவும், உங்களுடைய சந்தேகங்களுக்கு கேட்ட மாத்திரத்தில் தீர்வு அளிப்பவராகவும் இருக்கலாம்.

நான் இதுவரையில் சாதித்த அனைத்தும், என்னைவிட அதிகம் தெரிந்தவர்களை இனம் கண்டு அவர்களின் உதவியை நாடியதால் சாத்தியமானதுதான். மக்கள் உங்களுக்கு உதவி செய்யத் தயாராக இருக்கிறார்கள். சூட்சமம் என்னவென்றால் பயப்படாமல் அவர்களைக் கேட்பது மட்டும் தான்.

இன்றுடன் உங்கள் கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்து இருக்கலாம். ஆனால் எஞ்சி இருக்கும் வாழ்க்கை முழுவதையும் பாடங்கள் கற்கும் பள்ளிகள் என்ற நோக்குடன் அணுகுங்கள்.

என்னுடைய மூன்றாவது அறிவுரையாவது – உலகம் சந்திக்கும் ஏதாவதொரு முக்கியமான பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணும் பணிகளில் உங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்:

ஒரு நற்செய்தி என்னவென்றால், பல முக்கியமான பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகாண வேண்டிய கட்டாயத்தில் உலகம் இருக்கும் இந்த தருணத்தில் நீங்கள் பட்டதாரிகளாக வெளியேறுகிறீர்கள். புதிது புதிதாக தொழிற்சாலைகளும், நிறுவனங்களும் அன்றாடம் தோன்றிக் கொண்டு இருப்பதன் மூலம் நீங்கள் உங்களுடைய வருங்காலத்தைக் கட்டமைத்துக் கொள்ளவும், அதே சமயத்தில் சமுதாயத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தக் கூடிய வகையிலும் இப்போதைய காலம் கைகூடியிருப்பதோடு அதி நவீன அறிவியலும், தொழில்நுட்பமும் முன்னேப்போதும் இல்லாத அளவில், மிகப்பெரிய தாக்கத்தை எளிதாக ஏற்படுத்தும் வகையில் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறது.

உதாரணமாக, உங்களில் பலர் வன வல்லுநர்களாகலாம். உங்களுடைய பேராசிரியர்கள் “drone” மற்றும் “LIDAR” போன்ற அதி நவீன தொழில்நுட்பக் கருவிகளின் செயல்முறைகளை கற்பித்ததின் மூலம் உங்களால் வன நிலங்களின் துல்லிய வரைபடத்தை தயாரிக்க முடியும். அதே போல அதி நவீன தொழில்நுட்பக் கருவிகளின் துணை கொண்டு புவி வெப்பமயமாதலை எதிர்த்து போராடுவதற்கு பல புத்தம் புதிய வழிமுறைகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியும்.

உங்களில் சிலர் மென்பொருள் நிபுணத்துவத்தை நோக்கி பயணிக்கக்கூடும். உங்களுடைய மென்பொருள் நிபுணத்துவம் மூலமும், செயற்கை அறிவுடன் கூடிய மென்பொருட்கள் உதவியுடனும் மக்கள் மீது வலிந்து திணிக்கப்படும் பாகுபாடுகளைக் களையும் வகையில் நீங்கள் முயற்சி செய்யலாம்.

நீங்கள் இந்த உலகம் சந்திக்கும் முக்கியமான பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணும் நோக்கில் உங்கள் நாட்களைச் செலவிடும் போது அது உங்களுக்கு ஊட்டச்சக்தி அளிப்பதாகவும், உங்களின் மிகச் சிறந்த திறமைகளை வெளிக்கொணருமாறும் அமையும். மேலும் அது உங்கள் உள்ளிருக்கும் படைப்பாற்றலை உந்தி தள்ளும் வகையிலும் , உங்கள் வாழ்கையை அர்த்தமுள்ளதாகவும் ஆக்கும்.

என்னுடைய நான்காவது அறிவுரையானது எளிதான ஒன்று – உங்கள் நண்பர்களின் வல்லமையைக் குறைத்து மதிப்பீடு செய்து விடாதீர்கள்:

நான் பள்ளியில் படிக்கும் போது என்னைப் போலவே அறிவியல் புனைவு நாவல்களிலும் , கணினிப் பத்திரிகைகளிலும் ஆர்வம் கொண்ட மாணவனுடன் நட்பானேன்.

அந்த நட்பு பின்னாட்களில் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக அமையும் என்று அந்த நாட்களில் நான் துளியும் எண்ணியதில்லை. அந்த நண்பனும், நானும் சேர்ந்து ஒன்றாக மைக்ரோசாப்ட் நிறுவனம் தொடங்கினோம். அந்த நண்பன் பெயர் பால் ஆலன்.

பேராசிரியர்கள் பாடங்கள் நடத்தும் போது உங்கள் பக்கத்தில் அமர்ந்து இருப்பவர்களை, பள்ளிகளில் உங்களுடன் பனிப்பந்து விளையாடுபவர்களை , கல்லூரிப் போட்டிகளில் உங்களுக்கு எதிரில் களம் காண்பவர்களை வெறும் பள்ளித் தோழர்கள் என்ற அளவில் மட்டும் எண்ணிவிடாதீர்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்களுடன் வலைப்பின்னல் போன்று பிணைந்தவர்கள். அவர்கள் உங்கள் வருங்கால துணை நிறுவனர்களாகவும், சக பணியாளர்களாகவும் கூட அமையக்கூடும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் முக்கியமான தருணங்களில் உங்களுக்கு தோள் கொடுப்பவர்களாகவும், சரியான தரவுகளைத் தருபவர்களாகவும், தக்க சமயத்தில் அறிவுரை தருபவர்களாகவும் வரும் காலங்களில் இருக்கக்கூடும் என்பதை நினைவில் இருத்திக்கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் இன்று இந்த மேடையை விட்டு வெளியே செல்லும் போது கையில் என்ன வாங்கிப்போகிறீர்கள் என்பதைக் காட்டிலும் வெளியே சென்றவுடன் யாருடன் மேடையில் பயணிக்கப் போகீறீர்கள் என்பதே மிகவும் முக்கியமானதும் பெருமதிப்பு கொண்டதுமானதாகும்.

நான் சொல்லப்போகும் இந்த கடைசி அறிவுரையானது நான் அதிகம் பயன்படுத்தியதாகும். இதைக் கற்றுக்கொள்ள எனக்கு நீண்ட காலமானது – சில வேலைகளை செய்ய வேண்டிய நேரத்தில் நீங்கள் செய்யாமல் இருந்தால், நீங்கள் சோம்பேறி என்றோ மந்தமானவர்கள் என்றோ அர்த்தமில்லை:

நான் உங்கள் வயதில் இருந்த போது, விடுமுறைகளில் எனக்கு நம்பிக்கை இருந்ததில்லை. வாரக் கடைசி நாட்களிலும் எனக்கு நம்பிக்கை இருந்ததில்லை. என்னைச் சுற்றியுள்ள அனைவரையும் நீண்ட நேரங்களுக்கு வேலை செய்யுமாறு பணிப்பேன். என்னுடைய மைக்ரோசாப்ட் ஆரம்ப நாட்களில், யாரெல்லாம் சீக்கிரம் வீட்டுக்கு செல்கிறார்கள், யாரெல்லாம் நீண்ட நேரம் வேலை பார்க்கிறார்கள் என்பதை மனதில் நிறுத்திக்கொள்ள வாகனங்கள் நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் பார்க்கிங் வளாகத்தை நோட்டமிட்டபடி இருப்பேன்.

ஆனால், எனக்கு வயதாக வயதாக, அதிலும் குறிப்பாக நான் தந்தையான பிறகு வாழ்க்கையில் அலுவலகப் பணியைக் காட்டிலும் இன்னும் பல பெரிய முக்கியமான பணிகள் உள்ளது என்பதை உணர்ந்தேன்.

நான் மேலே சொல்லிய இந்த பாடத்தைக் கற்க நான் எடுத்துக்கொண்ட காலத்தை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள். உங்களுடைய உறவுகளை வளர்ப்பதற்கும், வெற்றிகளைக் கொண்டாடுவதற்கும், இழப்புகளில் இருந்து உங்களை மீட்டெடுப்பதற்கும் தகுந்த நேரம் ஒதுக்குங்கள்.

எப்போது சிறிது இடைவேளை தேவையென்று நினைக்கிறீர்களோ அப்போது தவறாமல் அந்த நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருக்கும் சக மனிதர்களுக்கு தேவை ஏற்படும் போது உங்களை கொஞ்சம் இலகுவாக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

இங்கிருந்து அடுத்தக்கட்ட வாழ்க்கையை நோக்கி நகருமுன்பு, கேளிக்கைகளுக்கும் சிறிது நேரம் ஒதுக்குங்கள். அந்த நேரம் இன்று இரவோ அல்லது இந்த வாரக்கடைசியோ அல்லது இந்த கோடையாகவோ இருக்கட்டும். நீங்கள் அதற்குத் தகுதியானவர்கள்.

2023ம் ஆண்டு மாணவர்களே, எதிர்காலம் உங்களுக்கானது. புவியை வெப்பமயமாவதில் இருந்து தடுப்பதற்கும், செல்வந்தர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் இடையே நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளைக் குறைப்பதற்கும் உங்களிடம் இருந்து தீர்வு வரும் என்று திடமாக நம்புகிறேன்.

முன்னேப்போதும் இல்லாத இக்கட்டான தருணத்தில் நீங்கள் பட்டதாரிகளாக ஆனதன் மூலம் நீங்கள் இப்போதே சாதனை படைத்தவர்களாக உள்ளீர்கள். இனி வரும் காலங்களிலும் நீங்கள் சாதனைகளைத் தொடர்வீர்கள் என்பதில் எனக்கு துளியும் சந்தேகமில்லை. இந்த உலகத்தை எப்படி முன்னேற்ற பாதைக்கு இட்டுச் செல்வீர்கள் என்பதைக் காண நான் ஆவலாக உள்ளதால் இனியும் என்னால் காத்திருக்க முடியாது.

உங்கள் வாழ்க்கையில் இப்படியொரு முக்கியமானதொரு மைற்கல்லை அடைந்ததற்கு என்னுடைய வாழ்த்துக்கள்.

தமிழாக்கம் : ராமு, சென்னை, 9884384425, ramu_swamy@yahoo.com

https://www.gatesnotes.com/NAU-Commencement-Speech?WT.mc_id=20230513100000_NAU-Commencement_BG-EM_&WT.tsrc=BGEM

*Sunil Gavaskar’s tearful expressions about his last wishes…involving (1) Kapil (2) MSD…:*
🙏Ramu🙏16/5/2023

Wow!!! What a man Gavsakar is!!! and we Indians should feel proud of having such living legends amongst us..

It seems MSD was playing his last IPL match @ Chepak against KKR (provided if CSK won’t qualify for playoffs) and so, MSD was giving a “lap of honour” for Chennai crowds.

Suddenly, Gavaskar rushed towards MSD, and thumped his chest in front of MSD and asked his “autograph” on his T-shirt.

The magnonimous MSD had obliged to his beloved role model’s request and put his autograph on his T-shirt 👕.

When Sunil Gavaskar was prodded by the fellow panelists about its significance of the autograph…

…the legendary Gavaskar turned highly emotional with tears saying,

*”I decided to create a special memory and special moments for MSD….because this fellow has made immense contributions to Indian Cricket.. “*

Gavaskar further continued with tearful eyes and expressed his last wishes as….

*”Kapil Dev lifting the 1983 world cup trophy 🏆 and MSD lifting that winning SIX in the 2011 WC final are the two crickting moments I’d love to see before I die..”*

My dear Friends,
When MSD entered into cricket, he’d have never thought or aimed of getting these kinds of recognitions and love from everyone including from his “look upto” man of Sunil Gavaskar….

MSD never had in his mind while hitting final 6 that that 6 would have fetched great honor from everyone…

He too would have approached each and every match with palpitations at his heart as the way we approach exams, business decisions, etc…

The lessons to be learnt are,

#1: if one approaches any challenges with utmost sincerity, the world shall acknowledge his sincerity and pay its due respects in appropriate moments.

#2: One should conduct himself in such way … keep on inspiring his fellow travelers during his journey…

*….it might be too insignificant in the beginning but no one can estimate the kind ripple effects it may create during the long run…..

(Twitter link below my signature)

*Inspiringly yours,*
🙏Ramu🙏
https://twitter.com/StarSportsIndia/status/1658369459416109058?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1658369459416109058%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_c10&ref_url=data%3Atext%2Fhtmlcharset%3Dutf-8base64

My dear Lovely Maithri,

I am Ramu uncle and you may be aware off.

I’ve got goosebumps when I have come to know that you have scored 459 marks in ICSE and I personally know how extraordinary student you must be to score such superb marks as my daughter Sharadha had studied in ICSE till 8th standard.

So, first accept my congratulations for your phenomenal achievement at this young age.

It seems you’re upset with few subjects and in certain way it’s good to have some sort of dissatisfaction and that will propel your subsequent arduous IIT journey you’ve chosen.

For me, your dad and mom, your 459 is simply brilliant and we all of us are quite happy and absolutely no qualms about it.

If you have few disappointments, just throw away as +/-15 marks shall not matter in few years time.

Now, your focus should be highly concentrated towards IIT – JEE, and we all of us have great hope on you based on your caliber.

We know, how great entrepreneur mindset you have, how voracious reader you are, ….by considering all these rare qualities at this young age, it may compensate …even if you feel you could have scored 10 marks less than your expectations.

So, enjoy and celebrate your achievements just for a day and get into business of arduous task IIT-JEE at front.

I hope to receive double goosebump moments exactly in 2 years time.

Congratulations for your wonderful 10th marks as well as best wishes for your IIT-JEE journey.

Affectionately yours,
🙏Ramu uncle🙏

*BOOK REVIEW : LIMITLESS BY Radhika Gupta:*
🙏 Ramu🙏12/5/2023

At the outset, I’d like to start with conclusion as follows.

#1: *It’s the BIBLE or QURAN or GITA for all the GIRLS / WOMEN across the world who are aged between 20 and 35.*

#2: *It’s one of the unique books, that has kept on prompting me that somehow my daughter should have read “this, that, this too” viz… at least 200 times during the reading journey of 275 pages.*

#3: *It’s very very easy to read, and simply unputdownable kind of book.*

*BOOK REVIEW:*

This gentlewoman who may have started the book with the note of “It’s not an Autobiography”, but I was sure before ordering @ Amazon that it should be her Autobiography.

Despite being she’d born with “broken neck”, she had also been fortunate to have her childhood to adulthood in various countries as her father was an IFS (Indian Foreign Services).

In this book, she has unhesitantly narrated (very few would do) various crisis she had encountered and how she’d overcome though sporadically viz….

….starting from body shaming, dating with her classmate, suicide attempt for having 7 consecutive failed campus interviews @ UPENN, two miscarriages, her thoughts on work-life balance…to battling by being a lone woman in a male dominated financial industry and finally becoming a CEO@ Edelwiss…

…. which to my knowledge each and every girl child would undergo during their 20s to 35s.

My request:

#1: Though most of my blog readers may not have time to read any books, my request is “this book may worth your timing even if you’re parents… as our children are busier than ourselves.

#2: Still if you think you’re too busy to read, I’m reluctantly recommending you her following YouTube link….”The Girl with Broken Neck”.👇
https://youtu.be/GVZScZFGHVA

*Inspiringly yours,*
🙏Ramu🙏9884384425

PS 2 – Movie Review:
🙏Ramu🙏3/5/2023

Unarguably, it’s Magnum Opus project for Director ManiRatinam and one can become awestruck (while engrossing into the movie) how much efforts he would have exerted in terms of logistics, planning, shots divisions for wide crew of top stars etc…

However, I have few disappointments.

#1: PS 2 has not met out the expectations which has been set by PS 1 and the sole blame has to be borne by writer Jayamohan.

#2: Though I’ve not read the novel, I have my fair doubts whether original author “Kalki” would have written as the protagonist of his novel Adithya Karikalan (enacted by Vikram) had been overwhelmed with lust with his childhood orphan lover Nandini (Ishwarya Rai) after few decades by forgoing all his responsibilities as the King of Chola?

If Kalki had written that way, how the demise of Adithya Karikalan would have gravitated as a great king in any audience’s mind?

Wasn’t he deserved to be slain?

#3: In PS 1, they made the audiences perceive as if in PS 2, they’re going to unwound many knots….but pitily Aditya Karikaln’s slay has been focused for too much time leads to lagging.

#4: AR Rehman should remind himself as he’s an Oscar winner for music.

#5: Conclusion: Started the project with lots of passion to give a Master stroke movie ….ended up hurriedly focusing on coming out without having burnt fingers…

*Disappointingly yours,*
🙏Ramu🙏